50-jarig jubileum De Dalruiters

Landelijke rijvereniging "de Dalruiters" te Weerselo houden op 19 juli een reunie t.g.v. 50 jarig bestaan

In juli 1946 werd in het inmiddels verdwenen Verenigingsgebouw te Weerselo een vergadering gehouden die ten doel had een rijvereniging op te richten. Acht ruiters traden toe tot de nieuwe vereniging. Voorzitter werd J.Brummelhuis (dunn'n Johan), G. Vloothuis (Kokkersgait) werd secretaris en de pennigmeester werd veel later benoemd omdat de kosten direkt hoofdelijk werden afgewikkeld.
De eerste leden van de "Dalruiters" waren hoofdzakelijk boerenzonen. Het paard dat normaal voor het werk werd gebruikt, veelal van het Gelders- en Groninger ras, werd op zondag gebruikt voor trainingen en concoursen. In het begin ging het nogal primitief. Voor zadels was geen geld- of men vond het overdreven luxe. Daarom reed men zonder uitzondering in die eerste periode op een paardedeken die met een singel op het paard werd geknoopt. Ook het hoofdstel bestond uit de dagelijkse gebruiksonderdelen en waren altijd voorzien van oogkleppen.
Meestal waren de trainingen op zondag onder leiding van Herman in 't Veld (de Buter) en wel op "het veldje" waar nu het gemeentehuis staat. Door de bouw van dit gemeentehuis moesten de leden verkassen naar de stiftswei, naast de begraafplaats. Aldaar ontstond een afgebakende manege dat als een permanente verbetering gold.
Er waren in die tijd ca. 4 concoursen per jaar waarheen men trok met platte wagens, getrokken steeds door twee paarden. De ruiters zaten achterop die wagens en voerden hun paarden aan de hand mee.

Het eerste grote succes van de vereniging werd behaald tijdens het bondsconcours van 1955. De ruiter H. Scholten-Moleman werd reserve kampioen. In de jaren daarop had zijn wijze van rijden een grote invloed op die van anderen want hij gold als een voorbeeld van de juiste rijstijl.
Vanaf de opkomst van de mechanisatie in de landbouw en met name die van traktoren kreeg de rijvereniging het zwaar te verduren. Immers de meeste boeren wilden zich de luxe van een paard en een traktor niet veroorloven. Gelukkig kwam er een kentering in de zestiger jaren. Het paard verscheen weer op de boerenerven en deed tevens haar entree bij jonge mensen die op het platte land woonden en de ruitersport als hun hobby gingen beoefenen.
Vanaf dat moment maakten "de Dalruiters" een flinke groei door en de ruitersport ontwikkelde zich ook landelijk op een hoger niveau. Het gevolg was dat de paarden luxer werden, hoger in het bloed kwamen te staan, betere gefokte eigenschappen speciaal voor de sport, dressuur en techniek werden sterk verbeterd. Immers het paard hoefde geen dienst meer te doen op de boerderij, maar tegelijkertijd kostte africhting en het vergaren van kennis aanmerkelijk meer tijd. De ruitersport was een volwassen sport geworden met alle consequenties van dien. Maar ook de eisen van de ruiters namen toe en de amazones deden in Weerselo voor het eerst hun intrede.
Organisaties voor concoursen werd steeds omvangrijker en professioneler. Om een voorbeeld te noemen:
In 1962 werd voor een concours in Weerselo 6 verenigingen uitgenodigd met een totaal deelname van ca. 70 paarden. In 1996 zullen dat . verenigingen zijn met een deelname van ca ...... kombinaties.

Ook het Concours op zich kreeg een geheel andere aanblik. Waren het bij de aanvang nog goed willende bijprogramma's zoals het fietsen via een plank over een paard dat z.g. dood kon liggen of een steeple chase rondom het concoursterrein waar tot grote hilariteit van iedereen een fritestent in elkaar werd gereden of waar een zittend paard werd getoond. Dat alles is verdwenen. De organisatie heeft nu zijn handen vol om de vele ruiters en amazones in hun categorieŽn in meestal meerdere ringen te kunnen laten starten op tijd en onder zoveel mogelijk dezelfde omstandigheden. Electronica deed haar intrede voor tijdwaarnemingen en omroepsystemen. Zelfs de computer gaat mee naar het concoursterrein.
"De Dalruiters" uit Weerselo hebben vele goede ruiters en amazones in de loop van de jaren voortgebracht, zelfs enkelen met Nationale naam en faam. Het is een vereniging die door de jaren heen altijd hard heeft gezwoegd om met zo min mogelijk kosten het hoogste rendement te bereiken. Daar kan de onlangs gekozen voorzitter en oud ruiter Harry Poppink met recht trots op zijn als "zijn vereniging" op vrijdag 19 juli in café restaurant Ensink om 20.00 uur de hindernis van het 50 Jarig bestaan neemt in de vorm van een reŁnie voor de huidige- en oudleden en allen die daarvoor een uitnodiging ontvangen.

De reŁnie zal een feestelijk en ongedwongen karakter hebben zodat het plezierige en sportieve herinneringen oproept aan een halve eeuw ruitersport in Weerselo. De avond zal omlijst worden met een extra feestelijk programma waarvoor een speciaal in het leven geroepen commissie verantwoordelijk is.
Op Zondag 14 juli zal het ponyconcours- en op 21 juli het Paardenconcours geheel in het teken staan van "50 DALRUITERS" en wel op de terreinen van de fam. Lohuis aan de Haarstraat in Weerselo.
Aangezien het altijd buitengewoon moeilijk is bepaalde adressen of mensen te achterhalen van de afgelopen 50 jaren, verzoekt de commissie iedereen die geen uitnodiging deze week heeft ontvangen maar toch betrokken zijn geweest bij "de Dalruiters" kontakt op te nemen met het commissie-secretariaat; mevr. S. Wulferink.
Daarvoor onze dank!!